Zelfportret op het bankje in de museumtuin


Misschien is het een erfgenaam, nadien...-Ida Gerhardt


De dood over en weg, de weg over en dood
haar plaats aan mij vermaakt
Soms is al iemand er gaan zitten, onwetend
waar hij zit; ik laat ze -

het geen gemakkelijke plek. De tuin
schemert met daglicht, dieren schieten wortel;
lopen uit, bomen komen met ingehouden adem
dichterbij - of niet. Dan blijft alles onvermurwbaar waar

of onwaar, dan word ook ik van hout.
Wij schrijven op leven en dood. Als ik om-
kijk is ze weg; ik kijk niet om

Ze is er dus, leest minzaam wat ik tot hiertoe
opschreef mee (die laatste twee zinnen
moeten eruit)



Hanz Mirck

(10-3-2000)
ongepubliceerd

Hanz Mirck (Zutphen, 1970) is musicus, dichter en boekverkoper. Hij debuteerde met autobiografisch proza in Vrij Nederland en won diverse prijzen voor zijn proza, poëzie en columns. Dit jaar werd hij genomineerd voor de SNS Literatuurprijs. Ook won hij in 1999 met cabaretier Bernhard Christiansen het Utrechts Kleinkunstfestival. Humor is dan ook een belangrijk aspect van zijn werk. Zijn debuut (met als werktitel Jij zit vooruit te lezen!) zal verschijnen bij uitgeverij Vassalucci.
naar index..!