Jos Kruit laat schalen zien
In het kader van de manifestatie van stichting Post Zutphen zal Jos Kruit uit het verre Den Oever enkele van haar werken tentoonstellen in de Walburgiskerk.
In het gastenverblijf op de zolderverdieping van Kolenstaat 4a had ik een gesprek met Jos Kruit.
Vandaar uit hadden wij niet alleen zicht op de Wijnhuistoren maar ook op die van de Walburgkerk waar werk van Kruit zal worden geëxposeerd.
Wie is Jos Kruit?
Ik ben geboren in Noord Holland. Mijn vader was kweker en heeft mij vanwege de zwakke gezondheid van mijn moeder er al jong aan de haren erbij gesleept om in het bedrijf en het gezin mee te werken. Tijd om te protesteren was er niet, er moest aangepakt worden.
Vanuit die ingebakken gewoonte om aan te pakken kon het later gebeuren dat ik als boerenvrouw, ik was getrouwd met een boer, er ook nog een twee bloemenwinkels op na hield.
Op een bepaald moment koos ik voor de kunst en ben toen naar de Kunstacademie gegaan. Vanaf 1994 ben ik docente aan de AKI in Twente. Op dit moment heb ik verlof en kan ik even nadenken over de komende expositie.
Is Jos kruit of is Jos kruid?
Ik denk dat ik lange jaren van mijn leven Jos kruid ben geweest. In de kwekerij van mij vader en op de boerderij van mijn man stond ik dichter bij de natuur.
Op de AKI ben ik meer Jos kruit geworden. Die mensen daar en dat systeem waarin je moet werken, hebben Jos kruit doen ontwaken want ik denk wel dat Jos kruit er in aanleg altijd wel geweest moet zijn hoor.
Weet je wat je neer gaat zetten?
Jawel ik heb nagedacht over het thema van de expositie: 'Gast in Zutphen' en daarbij probeer ik aan te sluiten.
Ik denk dan aan grote schalen. Schalen heb je nodig als je gasten krijgt.
Je biedt hen jouw beste fruit aan, zo sierlijk als mogelijk opgemaakt in schalen. Je zoekt de beste bonbons van de stad voor hen uit en biedt deze aantrekkelijk gerangschikt aan vanuit een mooie schaal.
De maaltijd die je met de grootste zorg voor je gasten hebt bereid, dien je op in de meest bijpassende schaal die je hebt. Kortom, schalen zijn onontbeerlijke bestanddelen bij de voorbereiding van de ontvangst van je gasten.
Om die reden heb ik mijn fantasie losgelaten op schalen.
Een schaal in zo'n kerk, hoe doe je dat zodat die in die grote ruimte zichtbaar is en tot zijn recht komt?
Aan grote schalen heb ik gedacht, misschien wel van zo'n anderhalve tot twee meter doorsnee.
Maar om die grote schalen ook weer niet al te dominant aanwezig te laten zijn moeten ze iets transparants hebben.
Ik denk aan een soort dunne, transparante polyester. In de wand kun je bepaalde kleurstoffen aanbrengen die er voor zorgen dat als de zon er op schijnt, je een ander beeld hebt dan wanneer er geen zon op schijnt. Je kunt ook 'tekeningen' aanbrengen in de wand. Dat geeft mooie schaduweffecten in de kerk.
Wordt jouw werk dan concurrerend met dat van Cor Litjens?
Nee, in het geheel niet. Mijn werk is van een totaal andere aard: ijl, licht en transparant. Het werk van Cor is zwaar en robuust en meestal niet transparant.
Het werk van Cor heeft de ochtendzon in de kerk en ik heb de avondzon. Gezien onze leeftijden hoort het ook zo.
We drinken een glas wijn. Jos moet nog enkele opmerkingen kwijt over het gastvrije en kunstminnende Zutphen en aanvaardt dan weer haar reis terug naar het verre, verre en, in vergelijking met Zutphen, desolate Den Oever.
Het robuuste van Cor Litjens en het ijle van Jos Kruit.
Was het maar al 20 mei !!!
Wim Schalken.
