Karin Dekker

Aan het eind van de Tademasingel, rechtsaf-linksaf komt u op de Tademastraat. Hier ligt een driehoekig stuk gras met aan twee zijden grote beuken. Er lijkt vreemde perspectivische vertekening te bestaan, het is alleen jammer dat de bomen in de verte niet kleiner worden. Op het grasveld staat een ontwerp van Karin Dekker: Als ik in drie dimensies leef.
Het verbeeldt twee nooit in perspectief zichtbare dingen: de zon en de lucht. De zon is een diepgele constructie van plaatstaal, de lucht een cirkel van metallic blauwe paaltjes.
De ‘dingen’ zijn ‘te groot(s) en te weids om door ons in juiste verhoudingen te worden gezien. Dit refereert aan het klassieke spirituele idee van de “onmetelijke onzienlijkheid” van het hogere.’

vervolg de route...